ساکنان نسکانتاگا در هنگام شیوع بیماری کریسمس در هتلی گیر کرده و منتظر پایان بحران آب هستند

بداهبون ‘بی’ مونیاس 9 ساله نمی تواند خودش را بیاورد تا آب روان در اتاق هتل تندر خلیج او را بنوشد.

مونیاس گفت: “از آنجا که ما نمی توانیم آب شیر را در نسکانتاگا بنوشیم ، من می ترسم که از آب شیر اینجا برای نوشیدن آن استفاده کنم.” “بنابراین من از بطری های آب استفاده می کنم.”

مونیاس تمام زندگی خود را با نگرانی در مورد آب جاری شده از شیرهای آبش به خانه در Neskantaga First Nation ، یک پرواز پرواز از راه دور در جامعه انتاریو در حدود 450 کیلومتری شمال خلیج تندر گذرانده است.

Neskantaga دارای طولانی ترین مشاوره آب جوش از هر ذخیره در کشور است – 25 سال و با احتساب.

مونیاس گفت: “گاهی اوقات ، احساس می کنم ما موجود نیستیم.” “مانند ، هیچ کس نمی داند که ما آب تمیز نداریم. مانند ، ما فقط ارواح هستیم و فقط در یک کشو ، در یک جعبه قرار می گیریم.”

بی مونیاس 9 ساله توصیف می کند که زندگی در Neskantaga First Nation چگونه است. 0:43

مونیاس و نزدیک به 300 نفر دیگر از اعضای نسکانتاگا از زمان شناسایی براقیت روغنی در مخزن آنها در 19 اکتبر و خاموش شدن آب جاری ، در هتل ویکتوریا مسافرخانه در خلیج تندر اقامت داشتند.

قبل از اینکه این فیلم غیر سمی شناخته شود ، کشف آن ساکنان را با انتخاب دیگری روبرو کرده است: بدون آب بمانند یا در طی یک بیماری همه گیر تخلیه شوند. آنها تصمیم گرفتند که ایمن ترین گزینه بسته بندی چمدان باشد.

اکنون ، بیش از 40 روز بعد ، تخلیه تلفات زیادی به بار می آورد ، اما اعضای جامعه می گویند مصمم هستند که نوعی زندگی عادی را در خارج از خانه حفظ کنند تا زمانی که برای اولین بار در قرن جاری آب آشامیدنی تمیز در نسکانتاگا جریان یابد.

بنا به درخواست رئیس و شورا ، تمام اتاقهای مسافرخانه ویکتوریا توسط اعضای دولت فدرال برای اعضای نسکانتاگا اجاره داده می شود تا آنها را از بیماری همه گیر COVID-19 محافظت کند.

غربالگری COVID-19 برای همه افرادی که وارد هتل ویکتوریا مسافرخانه در خلیج تندر ، انتهای آن می شوند ، جایی که اعضای Neskantaga First Nation در آن به طور موقت زندگی می کنند ، اجباری است. (Marc Doucette / CBC)

در داخل درهای ورودی هتل ، بازدیدکنندگان از طریق بررسی دما و س questionsال در مورد علائم غربال می شوند.

پیر لورا ساکانی روزهای خود را روی ویلچر خود می نشیند و به تماشای رفت و آمد مردم می نشیند.

ساکانی گفت: “ما خیلی دلمان برای خانه مان تنگ شده است.” “ما فقط همه چیز را در آنجا رها کردیم ، حتی گوشت گوزن خود را. و من قبل از رفتن فریزر خود را پر کردم.”

برای دانشجویان واقعا مخل است

یکی از سالن های اتاق هتل برای مونیاس و یک کودک 9 ساله دیگر به نام Jayla Troutlake به کلاس تبدیل شده است. یک بعدازظهر اخیر آنها را دید که در حال دوختن جوراب ساق بلند کریسمس بودند در حالی که تلفن همراه “ای شهر کوچک بیت لحم” را بازی می کرد.

وقتی تروتلاک از او س askedال شد که آیا او در خانه موقت جدید خود سرگرم است ، بدون تردید پاسخ داد: “نه”.

Troutlake گفت که او دلتنگ خانه و سگش Gizmo ، یکی از تقریبا 80 سگی است که در Neskantaga باقی مانده است.

سگها توسط رنجرز کانادایی تغذیه می شوند ، آنها همچنین برای چند نفر از اعضای گروه که موافقت کرده اند برای گرم نگه داشتن خانه ها در آنجا بمانند ، چوب جمع می کنند.

پیر لورا ساکانی چیزی جز بازگشت به خانه در نسکانتاگا نمی خواهد. (Marc Doucette / CBC)

معلم Troutlake ، میکو اویاکاوا ، از زندگی در هتل نیز خسته شده است. در ابتدا ، وی گفت ، او سعی کرد دانش آموزان خود را وادار کند که وانمود می کنند که آنها در یک سفر میدانی هستند. او انواع مختلفی از میوه ها و سبزیجات را که نمی توانند به خانه برگردند وارد می کند.

اویاکاوا گفت: “یادم می آید بچه ها به فلفل نگاه می کردند و فکر می کردند پلاستیک است.” “انار مورد علاقه بود.”

وی گفت ، اما بیش از یک ماه پس از این سفر میدانی طولانی ، جدا ماندن از نظر جسمی و عاطفی دشوارتر می شود. بنابراین او سعی می کند با دروس و فعالیت های روزمره احساس عادی بودن را حفظ کند.

اویاکاوا گفت: “برای همه ، این واقعا مخل بوده است.”

“بچه ها خیلی دیر بیدار می مانند. خانواده ها بیرون می روند … بعضی از افراد بچه هایشان را به مدرسه نمی فرستند ، بنابراین این راه سخت است ، اما ما در تلاشیم بهترین کاری را که می توانیم بکنیم”

کودکان از Neskantaga First Nation نحوه دوخت جوراب های کریسمس را یاد می گیرند. (Marc Doucette / CBC)

اویاکاوا همچنین در صورت آماده سازی تعطیلات در هتل در حال آماده سازی است. وی گفت: شورای قبیله ای ماتاوا و مردم در خلیج تندر از قبل برای اهدای درختان کریسمس و پر کردن لیست آرزوها برای کودکان همکاری کرده اند.

وی گفت: “همه این سخاوت بسیار عظیم و چشمگیر است.” “این باعث امیدواری و ادامه کار ما می شود.”

“شما نمی توانید وطن خود را ترک کنید”

ساکنان نسکانتاگا چه زمانی می توانند به خانه خود بروند؟ گری کیویس ، مشاور گروه گفت که نمی تواند پاسخی ارائه دهد.

تاریخ بازگشت آزمایشی چندین بار تغییر کرده است. آخرین برآورد اولیه 15 دسامبر است. کوئیسس گفت که او بدبین است.

قبل از بازگشت کسی ، باید دو هفته آزمایش آب انجام شود. کمبودهای کشف شده در تصفیه خانه باعث به تأخیر انداختن شروع این آزمایشات شده است. گزارشی از آژانس آب پاک انتاریو در ماه گذشته نشان داد که مشکلات زیادی در کارخانه وجود دارد ، از جمله نشت ، لوله کشی نامناسب و برچسب هایی که تقریباً در تمام تجهیزات از دست رفته است.

اقدامات دقیق پیشگیری از COVID-19 در هتل ویکتوریا مسافرخانه در خلیج تندر ، انت وجود دارد. (Marc Doucette / CBC)

اکنون جامعه در حال تهیه شرایط مرجع برای تحقیقات شخص ثالث با بحران 25 ساله آب در Neskantaga دولت فدرال و شیوه های تجاری پیمانکاران ، مهندسان و شرکت های مدیریت پروژه است که در سیستم آب Neskantaga کار کرده اند. و سایر ملل اول.

مدیرکل منطقه ای انتاریو برای خدمات بومی کانادا ، از رئیس و شورا خواسته شد پیش نویس نسخه شرایط کار را امضا کنند. این دستورالعمل ها با موافقت جامعه تهیه نشده و مدیرکل منطقه از پرونده بازگشت افراد جامعه خارج شد.

کوئیزس گفت: “این تحقیقات می تواند یک قوطی کرم را باز کند.”

“ما می خواهیم کانادایی ها داستان کامل را بدانند. ما می خواهیم کانادایی ها بدانند که دلارهای مالیاتی چگونه استفاده می شود.”

یکی از اعضای نیروهای مسلح کانادا برای سگهای نسکانتاگا غذا می گذارد. (اولیویا استفانویچ / CBC)

کارخانه نسکانتاگا در سال 1993 ساخته شد و هرگز به اندازه کافی آب تصفیه و ضد عفونی نکرده است.

مشاوره طولانی مدت آب آشامیدنی در تاریخ 1 فوریه 1995 ، کمتر از دو سال از راه اندازی نیروگاه ، تأسیس شد. از آن زمان به بعد تأثیرگذار است.

دولت فدرال به عنوان بخشی از به روزرسانی مالی خود که این هفته منتشر شد ، پیشنهاد کرده است 1.5 میلیارد دلار در سال جاری و 114.1 میلیون دلار در سال پس از آن برای سرعت بخشیدن به کار در زمینه بلند کردن مشاوره های طولانی مدت آب آشامیدنی در سازمان ملل و تأمین بودجه آب و فاضلاب هزینه کند زیر ساخت.

اما مسئله در Neskantaga مسئله نیست. دولت لیبرال در حال حاضر 8.8 میلیون دلار برای به روزرسانی تصفیه خانه نسکانتاگا در سال 2016 در نظر گرفته است. قرار بود این کار تا سال 2018 به پایان برسد ، اما پروژه با تاخیر زیادی روبرو شد و بودجه آن دو برابر شد و به بیش از 16 میلیون دلار رسید.

یکی از 80 سگ باقی مانده در Neskantaga First Nation. (اولیویا استفانویچ / CBC)

با وجود همه مشکلات ، کوئیسس گفت که نمی خواهد در جای دیگری زندگی کند.

کوئیزس گفت: “شما نمی توانید وطن خود را ترک کنید.” “ما در آنجا متولد و بزرگ شده ایم. اجداد ما در آنجا زندگی می کردند.”

“تلاش برای جشن گرفتن کریسمس در اینجا”

چارلا مونیاس ، در حال قدم زدن در راه پومرنیایی یک کارگر پشتیبانی در راهروهای هتل ، سعی در حفظ احساس خوش بینی داشت.

وی گفت: “ایجاد انگیزه برای پایین آمدن در اینجا بسیار سخت بوده است زیرا این امر طبیعی ما نیست.”

“من نسبت به آن احساس خوشبینی نمی کنم. احساس می کنم تا سال جدید اینجا خواهیم بود. من قبلاً از ما عکس گرفته ام که سعی می کنیم کریسمس را اینجا جشن بگیریم.”

نشانه ای در خارج از تصفیه خانه Neskantaga First Nation ، که هرگز آب آشامیدنی سالم تولید نکرده است. (اولیویا استفانویچ / CBC)

مونیاس گفت که او روزهای خود را به تماشای نمایش های تلویزیونی ، سفارش غذا و هنگامی که قدرت پیدا می کند ، می گذراند و برای ملاقات با مردم به طبقه پایین اتاق مشترک می رود.

مونیاس گفت که قبلاً خودش با مسائل سو abuse مصرف مواد روبرو بود و زندگی در هتل با هم سخت بوده است.

وی گفت: “این باعث آسیب به افسردگی ، سلامت روان ، اعتیاد من می شود.” “من واقعاً در تلاش هستم تا از همه تأثیرات بد و افراد بد دور باشم.”

مونیاس در وینیپگ متولد شد و پس از فرزندخواندگی توسط رئیس کریس مونیاس زندگی در نسکانتاگا را آغاز کرد.

چارلا مونیاس در دیدار 2016 با جوانان شمال انتاریو با نخست وزیر جاستین ترودو سلفی می گیرد. (چارلا مونیاس / تهیه شده)

در سال 2016 ، مونیاس با نخست وزیر جاستین ترودو به عنوان بخشی از هیئت جوانان از اولین سازمان ملل در شمال انتاریو برای فشار آوردن به آب آشامیدنی تمیز در نسکانتاگا دیدار کرد. وی گفت که پوست او پس از دوش گرفتن با آب نسکانتاگا تاول می زد.

حالا ، او فکر می کند که آیا بردن پرونده جامعه به ترودو نتیجه ای نداشته است؟

وی گفت: “من با احساس امید به آنجا رفتم … اکنون 23 ساله هستم.” “تغییر کجاست؟”

“ببینید چه احساسی دارد”

بی مونیاس اکنون توسط پدربزرگ و مادربزرگش ، که آنها نیز بدون آب شیر تمیز زندگی می کنند ، تربیت می شود.

مونیاس گفت: “من نمی خواهم آنچه پدربزرگم 25 سال پیش پشت سر گذاشته است را تجربه کنم.” “بروید در نسکانتاگا زندگی کنید و ببینید چه احساسی از آب تمیز پیدا نمی کند. شما می توانید در خانه من بنشینید. در خانه من بمانید.”

اگر شانس دیگری برای دیدار با نخست وزیر داشت ، چارلا مونیاس 23 ساله آنچه را که می گفت توصیف می کند. 0:26

دولت فدرال بارها و بارها گفته است كه متعهد است اطمینان حاصل كند كه نسكانتاگا منبع آب روان تمیز دارد.

اما حتی در سن حساس 9 سالگی ، مونیاس اعتقاد زیادی به وعده های اتاوا ندارد.

وی گفت: “اگر آنها آب را به درستی درست كنند ، من متزلزل خواهم شد.”

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>