• کد خبر : 74670      تاريخ انتشار خبر: دوشنبه 28 اسف 1396
  • [ad_1]   جناب مجید اجرایی، دبیر اولین دوره ی جشنواره شعر جم معمولا روال جایزه ها و جشنواره های ادبی و هنری ترسیم یک یا چند هدف مشخص است. عموما دست اندرکاران خط و خطوط اصلی، اهداف و فعالیت های مهم جشنواره یا گردهمایی را مشخص می کنند… جناب اجرایی اولین جشنواره شعر جم را […]

    [ad_1]

     

    جناب مجید اجرایی، دبیر اولین دوره ی جشنواره شعر جم
    معمولا روال جایزه ها و جشنواره های ادبی و هنری ترسیم یک یا چند هدف مشخص است. عموما دست اندرکاران خط و خطوط اصلی، اهداف و فعالیت های مهم جشنواره یا گردهمایی را مشخص می کنند…
    جناب اجرایی اولین جشنواره شعر جم را دورهمی شاعران توصیف کردند و ما نیز از این پس در این مقال، طبق بیان خودشان در آیین اختتامیه، این رویداد را دورهمی شعر جم می نامیم.
    جناب آقای اجرایی همان طور که فرموده اید هدفتان از این رویداد، دورهمی شاعران بوده است؛ اما در این جا این پرسش به ذهن خطور می کند که، اگر دورهمی می خواستید چه نیازی به جایزه بود؟ هدف از جایزه دادن در یک مراسم دورهمی چیست؟
    شما و دوستانتان می توانستید شب شعر، همایش و یا کارگاه شعر برگزار کنید که البته همچنان که می خواستید می شد حرفه ایی هم باشد و دیگر نه نیازی به سو استفاده از نام شعر بود و نه نیازی به دادن جایزه!
    در ابتدا بگویم که جنابعالی و دوستانتان خیلی عالی به اهدافتان، که همانا بردن جایزه ها توسط اشخاص خاصی بود، رسیدید. در این رابطه نقش عبدالله رییسی که به عنوان مسول هماهنگ کننده بین داوران تعیین شده بودند، به طرزی آشکار و علنی نمایان بود.
    حالا اگر دورهمی تان را بپذیریم باید اذعان کرد که چنین مراسمی نیاز به خوراک خبری و تبلیغاتی دارد. و سد البته خوراک اولین دورهمی جم، شعر بود که متاسفانه در مضحکه ی شما عنوان شعر که عزیز و ارزشمند است به شکل ناشایست و دور از انصافی خرج شد. در این راه شما ناچار به تهیه لوازم چنین مراسمی بودید و نیازمند نام شاعران مطرح استانی که بعضا در سطح کشور نیز شناخته شده هستند، بودید. در چنین موقعیتی البته بایدها بهترین غذاها، بهترین جا و مکان ها به کسانی خاص می رسید! مباد که حضرتشان ناراحت شوند…
    در بخش کلاسیک دو لقمه ی گلوگیر برای دو نورچشمی انتخاب شد که ظاهرا از گلوی برندگان قلابی پایین نمی رفت و قدر مسلم نیاز به نوشابه ایی بود تا این لقمه پایین برود. که مباد خدای ناکرده کسی در این میان خفه شود. در این بخش بهترین غذاهای دورهمی جم سهم نورچشمی های داور گناوه ایتان و در مرتبه ی بعد سهم نورچشمی های داوران بوشهری شد.
    در بخش غیر کلاسیک اولین دورهمی جم عملا یکی از داورن تان با ذهنیتی کاملن کلاسیک از شعر حضور داشتند که متاسفانه هیچ شناختی از شعر پیشرو نداشتند.این انتخاب خود بیانگر میزان حرفه ایی بودن شما و همکارانتان است. در این بخش نیز دو سهم و نفر تقدیر شده سفارش شده بوده، که متاسفانه کار به جایی رسید که نفر دوم در هنگام دریافت جایزه اعلام کردند که شخصا نمی خواسته در این دورهمی شرکت کند و به اصرار جناب بهزادی با این امر موافقت کرده اند. جالب این جاست که شعرهای نفر دوم شما، یعنی جناب ابراهیم شاکری، توسط همین شخص یعنی فراز بهزادی انتخاب شده و توسط همین شخص به دبیرخانه اولین دورهمی جم فرستاده شده… البته و سد البته در این جا کاملن دم خروستان پیدا بود جناب اجرایی!
    در مورد تقدیر شده های این بخش نیز باید گفت تقدیر صورت گرفته برای شعر نبود. مگر می شود هم عضو تیم برگزار کننده باشید و هم در این جایزه شرکت کنید! مثل این می ماند که شما خودتان داوری شعر خودتان را به عهده بگیرید! آن چه لابد مشخص است رای چنین داوری است که معلوم می شود به چه کسی تعلق خواهد گرفت.
    در بخش کتاب باید بگویم که از دو انتخاب شما فقط یک کتاب ارزش واقعی انتخاب شدن را داشت و آن هم کتاب فخرایی بود. جناب اجرایی عزیز در این جا هم کماکان دم خروستان پیدا بود. آشکار و عیان بود که انتخاب حسین باقری به درخواست هماهنگ کننده داوری یعنی عبدالله رییسی، که همشهری ایشان است، صورت پذیرفته بود.
    ممکن است بگویید که بنده دارم من باب انتخاب نشدن کتاب خودم این ها را عرض می کنم، اما من به صراحت از شما و داورانتان می پرسم چرا کتاب پژمان قانون انتخاب نشد؟! کتابی که از قضا در فردای مراسم شما از سوی خبرگزاری ایبنا، خبرگزاری کتاب ایران، جزو ده کتاب شاخص سال ۹۶ معرفی شد! یعنی شعر شخصی مثل پژمان قانون که سابقه چندین ساله ایی در سطح کشور دارد از شعر حسین باقری پایین تر بود؟ یعنی شعر ایشان از شعر شخص ناشناسی چون ابراهیم شاکری هم ضعیف تر بود؟!
    در مورد نحوه ی شرکت کردن بنده موضوع جالبی دیده می شود که گفتنش خالی از لطف نیست.
    بنده تمایلی به شرکت در این جایزه نداشتم و صرفا با اصرار

    شما که فرمودید فردا فرصت ثبت نام و ارسال اثر به پایان می رسد و فرمودید در این جشنواره شرکت کنید، اقدام به ثبت نام و فرستادن کتاب کردم. متاسفانه بنده مثل برخی از دوستان اهل معامله و دور زدن نبودم و الان هم از این که در مضحکه ی شما شرکت کردم سخت پشیمانم؛ چون باید حدس می زدم پشت هر اصراری چیزی نهفته است!
    جناب اجرایی شما مگر در بیانیه تان نفرمودید که بهترین کتاب ها در سال ۹۵ و ۹۶ انتخاب خواهند شد! پس چرا هر دو کتاب از سال ۹۶ انتخاب شد؟! متاسفانه باز هم دم خروستان نمودار گشت.
    آشکار است که داوری ها نه تنها بر پایه کیفیت اثر نبوده، نه تنها بخشی از داوری ها با خصومت صورت گرفته که آشکارا برخی داوران به طور مستقیم یا غیر مستقیم، خواسته یا ناخواسته سفارش هماهنگ کننده داوران یعنی عبدالله رییسی را پذیرفته بودند! متاسفانه ایشان با جان و دل هم پذیرفته بودند!
    این مطلب را جهت روشنگری منتشر می کنم و تاسف بی پایانم را نثار شما جناب اجرایی، جناب عبدالله رییسی و جناب بهزاد خواجات می کنم.

    حسین تیموری

    اسفند ماه ۱۳۹۶

    پ ن:این مطلب را به صورت خام و ویرایش ناشده که خالی از اشکال نیز نبود برای چند تن از دوستان ارسال کرده بودم. بعد از ارسال و آخر شب وقت کرده، نشستم مطلب را اساسی ویرایش کردم و حاصل شد آن چه که امروز می خوانید.

    [ad_2]

    لینک منبع

  • برچسب ها:
  • نظرات کاربران در "به نام شعر جایزه ای برای دورهمی"

    به برگه های وردپرس مراجعه کرده و در برگه توضیحات دیدگاه متن دلخواه خود را جهت نمایش در این بخش وارد نمایید.