آیا کانادا می تواند از آسیب اقتصادی ناشی از انشعاب سیاسی به سبک ایالات متحده جلوگیری کند؟

اینجا نمی تواند اتفاق بیفتد، رمانی از سینکلر لوئیس ، منتقد اجتماعی ایالات متحده ، در سال 1935 ، ایالات متحده را نشان می دهد که در حال سقوط به یک خودکامگی به سبک نازی است.

برخی از منتقدان مدرن پیشنهاد کرده اند که کتاب لوئیس آنچه را که در حال حاضر شکست دموکراسی در همسایه جنوبی ما می دانند ، پیش بینی کرده است.

در حالی که اکثر ما با انگشتهای صاف ایستاده ایم امیدواریم که این رمان هشداری باشد که باید به آن توجه شود و نه نسخه ای ، همین عنوان کتاب ممکن است در مورد کانادایی ها با مشاهده عدم اطمینان فعلی انتخابات در ایالات متحده اعمال شود. آیا ممکن است اینجا اتفاق بیفتد؟

ناظران اقتصادی می ترسند که حتی در صورت وجود اختلال بین التهاب لوییس ، به محض انتخاب یک رئیس جمهور – خواه جو بایدن یا دونالد ترامپ – ، این کشور به شدت بین دو ایدئولوژی مخالف تقسیم شود که به درستی اداره نخواهد شد.

اقتصاد “به نظر می رسد سیاسی می شود”

کریستوفر کوکران ، دانشمند علوم سیاسی در دانشگاه تورنتو و نویسنده کتاب چپ و راست: جهان کوچک ایده های سیاسی، نگران است که ممکن است سیاستمداران با پیروی از انگیزه خود برای بازی در خشم حامیان خود ، یک قانون پذیرفته شده دولت خوب را کنار بگذارند.

وی در یک مصاحبه تلفنی گفت: “بحث در مورد اقتصاد وجود دارد ، اما همیشه درمورد اینکه بهترین راه برای رشد اقتصاد چیست”.

کوکرین گفت ، اما اکنون ، تمرکز یک جانبه – جایی که اقتصاد روی یک پایه قرار گرفت – به یک سری بحث های سیاسی دیگر تبدیل شده است که به صلاح اقتصادی کشور نیست.

وی گفت: “اقتصاد دیگر به عنوان یک اتفاق نظر کلی در گذشته نیست”. “اکنون به نظر می رسد به گونه ای سیاسی شده است که در حافظه اخیر نبوده است.”

صدها نفر در خارج از مرکز شغلی کنتاکی صف آرایی می کنند و امیدوارند در ماه ژوئن با ادعاهای بیکاری خود کمک کنند. بیماری همه گیر COVID-19 منجر به از دست دادن شغل و رکود اقتصادی شده است که اقتصاددانان ترس آن را دارند سخت شود زیرا احزاب درگیر یک “بازی سرزنش آشفته” می شوند. (برایان وولستون / رویترز)

این نگرانی بود که روز سه شنبه توسط محمد الوریان ، اقتصاددان و تحلیلگر تجارت ، رئیس فعلی کالج کوئینز ، کمبریج و مشاور غول مالی آلمان آلیانز ابراز شد.

در شرایطی که ایالات متحده با مجموعه ای از مشکلات روبرو است که باید فوراً مورد توجه قرار گیرد – از جمله شکاف فزاینده درآمد و ضعیف شدن اقتصاد در برابر یک بیماری همه گیر – این کشور به یک سیاست اقتصادی متمرکز نیاز دارد که همه از آن پشتیبانی خواهند کرد. الریان گفت که این اتفاق نمی افتد.

در مقاله ای با عنوان “رأی دهندگان تقسیم شده مشکلی برای اقتصاد ایالات متحده است، “او نگران است که نه تنها گروه ها بر سر سهم خود از پای با یکدیگر درگیر شوند ، بلکه بدون توافق مشخص در مورد جهت اقتصادی ، کل پای منقبض خواهد شد.

ال-اریان در فایننشال تایمز ، به عنوان دموکرات ها و جمهوری خواهان نوشت: “این همچنین از آنچه دو طرف اختلاف سیاسی معتقدند تحت رویکردهای مختلف آنها امکان پذیر است ، کوتاه خواهد بود ، و باعث ایجاد یک بازی سرزنش ناپذیر می شود که باعث تضعیف بیشتر ساختار اجتماعی خواهد شد.” دعوا بر سر اینکه چه کسی واقعاً ایالت های مهم را برنده شده است.

آیا می تواند در اینجا اتفاق بیفتد؟

اما برای کانادایی ها که نظاره گر نابسامانی های سیاسی ، اقتصادی و حقوقی در ایالات متحده هستند ، این س remainsال همچنان باقی است:

جفری روی ، استاد دانشکده مدیریت دانشگاه دالاهو در هالیفاکس ، نگران است که بتواند چنین کاری کند. روی ، که دولت ها را در مورد قطب بندی سیاسی ، از جمله در زمینه رسانه های اجتماعی مطالعه و مشاوره می کند ، می گوید آنچه مارک کینگول از دانشگاه تورنتو در مقاله ای به نام “دکترین فریاد“- جایی که مردم برای فریاد زدن علیه مخالفان خود به اینترنت می روند – از مرز عبور می کند.

روی گفت: “ماهیت فناوری مطمئناً شعارهای قطبی و بحث سیاسی دو قطبی است.” “این امکان را برای افراد فراهم می کند تا به مجامع رسانه ای بروند که اساساً با ارزشهای خودشان مطابقت دارند.”

برخی می گویند که تاکنون ، تالارهای گفتگوی مثل توییتر در ایالات متحده خیلی بد نیستند و روی پیشنهاد می کند که سیاست کانادا – هرچند اثبات مخالفت با قطب نیست – اما اختلاف نظر چندانی ندارد.

روی گفت که وقتی سیاستمداران کانادایی مانند کوین اولری سعی در پذیرش بخشهایی از پیام پوپولیستی به سبک ترامپ داشتند ، در اینجا چندان مناسب نبود. وی قدرت کاهش دین در سیاست های کانادا ، نفوذ کمتر اهدا کنندگان ثروتمند و احترام بیشتر به ارزش ها و نهادهای دموکراتیک را اعتبار می دهد.

نخست وزیر ساسکاچوان اسکات مو در 26 اکتبر پس از پیروزی چهارمین دولت اکثریت متوالی حزب ساسکاچوان در یک مبارزات انتخاباتی در ساسکاتون سخنرانی پیروزی خود را انجام داد. به نظر می رسد که کانادایی ها احترام بیشتری به دموکراسی دارند. ایالات متحده قبلاً چنین چیزی را داشت. (لیام ریچاردز / مطبوعات کانادایی)

به هر حال شوم ، روی اشاره می کند که احترام نیز در آمریکا نه چندان دور وجود داشته است.

در تحقیق خود در مورد مفهوم تاریخی “چپ” و “راست” سیاسی ، U U کاکرین دریافت که مکان مطلق دو قطب دائما در حال تغییر است و ممکن است در واقع راهی برای ایجاد عمدی تقسیم باشد. و در حالی که مفهوم “ما” و “آنها” در بسیاری از سیستم های سیاسی وجود دارد ، همانطور که در آن مشاهده شده است بحث بریتانیا در مورد Brexit، به نظر می رسد سیاست ایالات متحده برای تقویت آن ساختار یافته است.

کوکرین گفت: “سیستم آمریکایی به طور نهادی تقریباً به منظور ایجاد قطب بندی ساخته شده است.” “شما کنترل حزبی بر مرزهای انتخاباتی را بدست آورده اید. شما قاضی دادگاه عالی وابسته به حزب را در اختیار دارید. شما یک سیستم دو حزبی دارید که تا سطح ثبت نام رای دهندگان نهادینه شده است.”

در کانادا ، برعکس ، انتخابات توسط یک رئیس ارشد انتخابات و یک کمیسیون انتخاباتی کنترل می شود که به طور سنتی به غیر حزبی بودن خود افتخار می کنند. ممکن است ساختارهای دیگری در سیستم پارلمانی چند حزبی کانادا تعبیه شده باشد که به آنها نیز کمک می کند ، مانند فرماندار کل ، که هیچ وابستگی حزبی ندارد ، و حسابرس کل و دفتر بودجه پارلمان ، که نه در برابر یک حزب بلکه در برابر کل پارلمان مسئول هستند .

اما چگونه کانادا می تواند از نوعی بن بست سیاسی به سبک ایالات متحده جلوگیری کند که می تواند ما را به یک انسداد اقتصادی سوق دهد که تلاش برای توافق را متوقف کند؟ در سطح فردی ، کوکرین اصرار دارد که همه ما باید دائماً مراقب باشیم تا از نوع نگرش های سیاسی خلال ناپذیری که در شرایط اخیر ایالات متحده دیده ایم ، جلوگیری کنیم.

وی گفت: “همه چیز پیچیده است” ، چیزی که باید دائماً خود را به آن یادآوری کنیم. “افراد منطقی اوضاع را متفاوت می بینند.”

رأی دهندگان می آیند تا روز 21 اکتبر 2019 در روز انتخابات فدرال در شاوینگان ، كوئه ، رای خود را به یك مركز اخذ رأی دهند. بر خلاف ایالات متحده ، انتخابات در كانادا توسط یك افسر ارشد انتخابات و یك كمسیون انتخاباتی كنترل می شود كه طبق سنت غرور خودشان را در رابطه با غیرحزبی بودن. (گراهام هیوز / مطبوعات کانادایی)

اما همانطور که در ایالات متحده مشاهده کردیم ، رهبری نیز مهم است.

کوکرین گفت: “من فکر می کنم بسیار مهم است که رهبران سیاسی رفاه دموکراسی ، نهادها ، انصاف و غیره را از محاسبات انتخاباتی خود مقدم دارند.”

“و من فکر می کنم در کانادا ، ما بسیار خوش شانس بوده ایم که رهبرانی داشته ایم که این کار را تا حد قابل توجهی انجام می دهند.”

شاید تاکنون فقط خوش شانس بوده باشیم. اما حداقل در حالي كه در حال آشكار شدن آنها در مرزها هستيم ، در مورد عواقب آن تصور خواهيم كرد.

Don Pittis را در توییتر دنبال کنید: don_pittis

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>