رنجرز کانادایی نشان می دهد که چگونه برخی از خلاقیت ها ، انعطاف پذیری می توانند به ارتش کمک کنند مهارت های تخصصی را جذب کند

این ستون نظر نیک است گونز ، یک مورخ نیروی دریایی و اطلاعاتی که در مدرسه ادامه مطالعات دانشگاه تورنتو سخنرانی می کند. برای اطلاعات بیشتر در مورد بخش نظرات CBC ، لطفاً به س theالات متداول مراجعه کنید.

نیروهای مسلح کانادا (CAF) م componentلفه جذابی به نام رنجرز کانادایی دارند که ممکن است در بین نظامیان جهان بی نظیر باشد. تکاوران سرباز هستند ، اما به نظر نمی رسند: آنها ژاکت های قرمز می پوشند ، به جای تفنگ های تهاجمی اسلحه های شکاری حمل می کنند و اغلب با وسایل نقلیه غیرنظامی (که خودشان تهیه می کنند) رانندگی می کنند.

در تاریخ نظامی غیر معمول نیست که ارتش ها مانند شکارچیان از یگان های ویژه پیاده نظام سبک استفاده کنند. اما رنجرزها Jaegers یا Zouaves قرن نوزدهم نیستند – در واقع ، آنها اصلاً پیاده نظام نیستند.

گشت های Ranger که از جوامع منزوی در ساحل غربی و شمال استفاده می کنند ، نسبتاً کوچک هستند و هرکدام هشت عضو دارند. واحدها فرهنگ خود را با جامعه محلی تطبیق می دهند. آنها برگزیدن گروهبانان آنها هستند و عمدتا از هر دو مورد نیاز فیزیکی و زمان آموزش سایر عناصر ذخیره CAF معاف هستند.

اینها نیروهای رزمی نیستند که برای جنگ مجهز شده باشند. آنها بسیار جالب تر هستند. رنجرز راهی است برای افراد متمایز و متنوع برای شرکت در دفاع از سرزمین خود ، با شرایط خود ، و بهره مندی از مهارت های منحصر به فرد خود را در اختیار ملت های وسیع تری قرار می دهند.

متأسفانه اخیراً بحث برانگیز شده اند.

در سال های اخیر ، رسوایی های زیادی مشاهده شده است که در آنها اعضای CAF با گروه های راست افراطی مرتبط بوده اند. در این تابستان ، هنگامی که برخی از اعضای غیر بومی رنجرز کانادا درگیر شدند ، تفسیرهای خصمانه ای ارائه داد. به تعجب عده ای ارتش چه می تواند نبرد ، چه فایده ای دارد؟ آیا آنها فقط یک تمرین روابط عمومی هستند؟

برعکس ، تکاوران نه تنها در نوع خود مهم هستند. آنها مدلی هستند که باید با طیف وسیع تری از مهارت های تخصصی به جوامع بیشتری گسترش یابد.

اعضای نیروهای مسلح و رنجرز کانادایی در عملیات لنتوس در تاریخ 30 مه 2019 به تخلیه ساکنان Pikangikum First Nation در شمال انتاریو کمک می کنند. (LS Dan Bard / دوربین مبارزه با نیروهای کانادایی)

برای درک شک و تردیدی که برخی با رنجرز می بینند ، باید چیزی از چگونگی دید CAF گسترده تر در مورد خود درک شود. این یک موضوع عظیم و پیچیده است ، اما در اینجا یک مثال گویا و مجزا وجود دارد: CAF یک اصل معروف به “جهانی خدمات” را رعایت می کند. کلیه اعضای خدمات ذخیره منظم و اولیه – استخدام کنندگان ، جراحان ، دفتریاران ، آشپزها – باید برای آنچه “وظایف عمومی عملیاتی” نامیده می شود قابل استفاده باشند.

اساساً ، آنها باید از نظر جسمی بتوانند به عنوان یک سرباز پیاده با تفنگ خدمت کنند. این دقیقاً اجرا می شود. شما ممکن است چندین دهه دانش تخصصی درباره ، مثلاً خرید ، یا روابط عمومی ، یا هوش داشته باشید – اما اگر کمردرد شما برطرف نشود ، مهم نیست: شما بیرون هستید.

می توان دریافت که مردم چگونه به این اخلاق عادت کرده اند ممکن است لباسی مانند رنجرز را بسیار عجیب تصور کنند.

مشکلات فراوانی در مورد خدمات جهانی وجود دارد ، اما یکی از آنها این است که استخدام متخصصان خاص منطقه را تقریباً غیرممکن می کند.

به عنوان مثال ، در این عصر تهدیدهای جنگ سایبری ، بسیار مفید خواهد بود اگر نیروها با متخصصان امنیت سایبری جهان شکن ما در خیابان بی ، خیابان واترلو و غیره ارتباط قوی داشته باشند. اما کارشناسان امنیت سایبری جهان شکن مجاز به ادای سوگند و پوشیدن لباس نیستند مگر اینکه آنها از شرایط جهانی خدمات برخوردار هستند و بصورت فشرده به عنوان سرباز پیاده آموزش می بینند. حتی آن دسته از اعضای انجمن فناوری که می توانند از نظر جسمی عبور کنند ، وقت اوقات فراوانی برای گذراندن ساعت ها در هفته آموزش شلیک اسلحه و پرتاب نارنجک ندارند.

اعضای 5 گشت Ranger Patrol Group در حین ورزش North Sojourn در Goose Bay ، نیوفاندلند و لابرادور ، در تاریخ 6 مارس 2019. (الکساندرا پرولکس دریانورد معمولی / دوربین رزمی نیروهای کانادایی)

مثالی دیگر: شهرهای بزرگ ما دارای کل جوامع با مهارت های فرهنگی و زبانی غنی در مورد مناطقی از جهان هستند که ممکن است نیروهای ما در آن مستقر شوند. از دیدگاه نظامی ، دانش فرهنگی و زبانی نهفته در این جوامع بسیار گران است – به جز قیمت تحمیل شده توسط خدمات جهانی.

این است واقعاً مکان یابی واحدهای توانمند جنگ در مناطق متراکم شهری گران است ، بنابراین ما آنها را به سمت شهرهای کوچک و شهرداری های روستایی که زمین ارزان تر است – و جمعیت همگن تر می کنیم. اگر یک هائیتی-مونترال یا سوری-تورنتونی باشید ، می بینید که اغلب چهار برابر اسلات آموزش باز برای ذخیره ها متقاضی وجود دارد. و اگر این کار را از طریق مراحل انتخاب اغلب شش ماهه انجام دهید ، وظیفه شما این است هرگز مربوط به پرورش صلاحیت زبانی یا فرهنگی شما خواهد بود.

بیایید این را با مثال ضد قدرتمند ارائه شده توسط رنجرز مقایسه کنیم.

جهانی بودن خدمات برای تکاوران صدق نمی کند ، بنابراین آنها آزاد هستند که افراد را نه بر اساس توانایی های خود به عنوان یک سرباز پیاده ، بلکه به دلیل دانش عمیق آنها در مورد محیط محلی خود استخدام کنند. سپس می توانند آنها را از طریق یک واحد نظامی متناسب با نیازهای خود مستقر کنند.

رنجرزهای کانادایی هنگام تمرین هلی کوپتر Griffon نیروهای کانادایی در حین تمرین Operation Nanook در جزیره بافین ، نوناووت ، در تاریخ 26 اوت 2014 ، تماشا می کنند. (کریس واتی / رویترز)

بیایید تصور کنیم کانادا (نعوذ بالله!) مجبور به جنگ در قطب شمال شد. آموزش سربازان برای چنین احتمالی سرمایه-سخت است. چشم انداز ناشناخته و بخشنده نیست ، تجهیزات خراب می شوند ، GPS لکه دار است و قطب نمای مغناطیسی کار نمی کند.

بسیار خوب ، اکنون تصور کنید ما می توانیم هر گروه را با یک متخصص بسیار متخصص در بقا و ناوبری قطب شمال تأمین کنیم. نه برای جنگیدن – آنها برای مقابله با جنگ بسیار با ارزش هستند – بلکه برای رساندن نیروهای ما به منطقه جنگی و بازگرداندن آنها به سلامت به خانه.

این همان چیزی است که رنجرز به ما می دهد: متخصصان محلی با داشتن یک مهارت عمیق یک عمر که هرگز نمی توانستیم به اندازه کافی به آنها آموزش دهیم ، آماده حمایت از نیروهای رزمی خود در شرایط غیرمحتمل بحران محلی هستند.

سامی کوگویک (مرکز) و پاول ایکوالالک (نفر دوم از چپ) از 1 گروه گشتی رنجرز کانادایی (1CRPG) ، نکات مربوط به استفاده از وسایل نقلیه را در مناطق قطب شمال با اعضای گردان 1 ، هنگ سلطنتی کانادا (1RCR) ، در حین عملیات Nanook به اشتراک می گذارند -Nunalivut در Crystal City ، شمال خلیج Resolute ، Nunavut ، در تاریخ 25 مارس 2019. (Avr Jérôme JX Lessard / دوربین مبارزه با نیروهای کانادایی)

بله ، برای انجام این کار ، ما باید به نیروهای با لباس فرم و ساختار فرماندهی متناسب با فرهنگ های محلی اجازه دهیم. مهارتهای مورد نیاز خود را به جای جنگ پیاده ، تأکید کنید. و آنها را به آرامی به وسایل و وسایل نقلیه ای که انتخاب می کنند ، مجهز کنید ، وسایلی که در محیط محلی آنها کار می کنند. آنها متفاوت خواهند بود و بله ، از دیدگاه یک سنت گرای نظامی که ممکن است عجیب به نظر برسد.

با این حال ، این یک مدل بد نیست.

در واقع ، این مدلی است که می توانیم به خوبی از نظر نیازهای نظامی در جوامع متنوع دیگر سازگار شویم و از آن استفاده کنیم.

دلایل پیچیده ای وجود دارد که کارشناسان دفاعی کانادا ممکن است نسبت به خدمات خارج از جریان اصلی نظامی مشکوک باشند. اما اگر رنجرز را خیلی کم کنار بگذاریم ، نه تنها قابلیت های بی بدیل آنها ، بلکه یک مثال زنده نیز از این که چگونه خلاقیت و انعطاف پذیری می تواند تنوع ما را به قدرت برساند ، از دست می دهیم.


Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>