چرا دولت فدرال باید در مورد کمک های پزشکی جدید خود در مورد قانون در حال تجدیدنظر باشد

این ستون نظرات ترودو لمنز و لیا کراکوویتز-بروکر است. لمنس کرسی Scholl در رشته حقوق و سیاست های بهداشتی در دانشگاه تورنتو است و عضو هیئت متخصص آکادمی های کانادا در زمینه کمک پزشکی در هنگام مرگ و همچنین شاهد خبره دادستان کل فدرال در پرونده Truchon بود. کراکوویتز-بروکر دانشجوی JD در دانشکده حقوق دانشگاه تورنتو است. برای اطلاعات بیشتر در مورد بخش نظرات CBC ، لطفاً به س theالات متداول مراجعه کنید.

دولت فدرال برای رسیدن به مهلت دو بار تمدید شده توسط دادگاه عالی کبک در پرونده تروچون ، در تلاش است تا کمک پزشکی جدید خود را در لایحه مرگ (MAID) از طریق پارلمان قبل از پایان سال ارائه دهد. پارلمان باید پیش فرض اصلی این قانون جدید را رد کند و از دولت بخواهد که به صفحه نقاشی برگردد و دوباره شروع کند.

در این حکم در مورد Truchon آمده است که قانون قانون فدرال MAID مبنی بر اینکه “قابل پیش بینی منطقی” بودن مرگ است ، منشور را نقض می کند.

هدف اصلی لایحه جدید این است که به افراد مبتلا به بیماری مزمن یا معلولیت اجازه درخواست MAID را حتی در صورت قریب الوقوع مرگ آنها بدهد. این لایحه همچنین برخی از پادمان های موجود را برای افرادی که نزدیک به مرگ هستند لغو می کند ، حتی اگر تصمیم ترخون چنین الزامی نداشته باشد.

این لایحه MAID را از روشی برای تسهیل مرگ و میر به یک درمان نهایی برای رنج های زندگی – اما فقط برای برخی – تبدیل می کند.

در واقع ، فقط افرادی که دارای بیماری مزمن و معلولیت هستند از دسترسی ممتاز به MAID برخوردار می شوند ، با محافظت از رمز در مقابل مرگ زودرس برای کسانی که ممکن است سالها یا حتی دهه ها زندگی داشته باشند. این لایحه ضمن انعکاس همدلی قابل فهم برای رنج های اغلب شدید ، مطابق فرض توانایی است که زندگی معلول یا بیماری مزمن ارزش زندگی کمتری دارد. همانطور که گزارشگر سازمان ملل در مورد حقوق افراد دارای معلولیت هشدار می دهد ، MAID به دلایل ناتوانی ، حق زندگی افراد دارای معلولیت را نقض می کند.

وزیر دادگستری دیوید لامتی خواستار کمک و همکاری مخالفان برای دریافت کمک پزشکی دولت در لایحه مرگ است که در مهلت قانونی دادگاه تا 18 دسامبر تصویب شده است. 1:08

این قانون زمینه چالش برانگیزی را که در آن افراد معلول و بیماری مزمن باید در مورد MAID تصمیم بگیرند نادیده می گیرد.

این لایحه برای افرادی که “قابل پیش بینی منطقی” نیستند ، یک دوره ارزیابی 90 روزه همراه با ارزیابی واجد شرایط بودن توسط یک پزشک با تخصص در وضعیت بیمار را معرفی می کند. این اقدامات به منظور اطمینان از آگاهی افراد معلول و بیماری مزمن از سایر روش های درمانی موجود یا گزینه های حمایتی خارج از کمک به پزشکی است. اما بر خلاف هر کشور دیگر در جهان ، پیش از آنکه به پزشکان اجازه دهد که زندگی بیمار را خاتمه دهند ، در لایحه جدید صراحتاً لازم نیست که همه گزینه های معقول در دسترس باشد و ابتدا آزمایش شود.

به عبارت دیگر ، این لایحه مرگ آنها را راحت تر از زندگی می کند. به جای ایجاد امید و کمک به ایجاد انعطاف پذیری با تمرکز بر گزینه های زندگی ، اکنون از ارائه دهندگان خدمات بهداشتی خواسته می شود که در مورد مرگ زودرس بحث کنند.

ارتقا’s مشارکت سیستم پزشکی در پایان دادن به زندگی افراد معلول و بیماری های مزمن از این طریق به نوعی تبعیض آمیز محسوب می شود.

محدود کردن MAID به متن پایان زندگی برای همه ، همانطور که قانون فعلی انجام می دهد ، در جهت محافظت از همه به طور مساوی از دست دادن زودرس سالها یا دهه ها زندگی است. با لایحه جدید ، برخی همچنان از خودکشی و مرگ زودرس محافظت می کنند. با این حال ، افراد دارای بیماری مزمن و معلولیت فقط با یک فرآیند ارزیابی 90 روزه محافظت می شوند که برای تعیین صحیح اینکه آیا MAID تنها گزینه ممکن برای تسکین درد و رنج آنها نیست ، کافی نیست.

وزیر دادگستری و دادستان کل دیوید لامتی توضیح می دهد که چرا دوره 90 روزه تعیین شده توسط دولت برای MAID یک دوره ارزیابی است و نه یک دوره انتظار. (تالار شهر MAID در تاریخ 5 مارس 2020 ثبت شد.) 0:55

برخی از منتقدان این دوره سه ماهه را بسیار طولانی می دانند ، اما در واقع 90 روز یک بازه زمانی کاملا ناکافی است. وقتی افراد با یک بیماری یا ناتوانی در تغییر زندگی روبرو می شوند ، بیش از سه ماه طول می کشد تا یک دیدگاه جدید در مورد زندگی ایجاد کنیم – و به همان اندازه یا طولانی تر ، برای دسترسی به حمایت های پزشکی و مالی لازم.

بهبودی از آسیب های نخاعی ممکن است حتی در سه ماه اول شروع نشود ، به عنوان مثال. با این حال شخصی که چنین آسیب دیدگی در زندگی را تجربه می کند ، که اغلب با افسردگی همراه است ، می تواند قبل از تنظیم حیاتی و حمایت از زندگی ، امید به این بیماری را تحت قانون پیشنهادی بدست آورد.

بسیاری از افراد مبتلا به بیماری مزمن یا معلولیت ممکن است نیاز به مراقبت های تخصصی طولانی مدت داشته باشند ، اما افراد برای دسترسی به آن به طور متوسط ​​126 روز در انتاریو در سال 2019 منتظر ماندند. مراقبت در منزل کافی یا زندگی تحت حمایت در چندین استان به اندازه کافی موجود نیست ، دقیقاً به همین دلیل است که شان تاگرت گفت که پس از سالها تلاش برای تغییر در سیستم مراقبت های بهداشتی ، MAID را انتخاب کرد.

میانگین زمان انتظار برای دسترسی به کلینیک های تخصصی درد در حدود 5.5 ماه در سال 2018 بود که دستیابی به MAID را سریعتر از درمان می کند.

نگرانی های مالی نیز ممکن است بر درخواست های MAID تأثیر بگذارد. بررسی یک برنامه مزایای معلولیت برنامه بازنشستگی کانادا تقریباً 120 روز به طول می انجامد ، بسیاری از افراد قبل از دریافت مزایا مجبور به تجدید نظر می شوند.

هنگامی که با درد ناتوان کننده ، مشکلات مالی یا احتمال طولانی شدن در م institutionsسسات بدون مراقبت های مناسب روبرو می شویم ، ممکن است بسیاری از MAID به عنوان یک راه حل استقبال کنند. اما به نظر می رسد برای دولت ها اولویت دادن به MAID که توسط دولت تأمین می شود ، به جای استفاده از منابع برای اطمینان از دسترسی به مراقبت های مناسب و ارائه کیفیت زندگی مناسب به مردم ، غیر منطقی است. در حقیقت ، گسترش MAID راهی ساده و آسان برای سیستم مراقبت های بهداشتی ما است.

کانادایی ها س theirالات خود در مورد MAID را به کارشناسان ، از جمله وزیر دادگستری فدرال ، دیوید لامتی ، ارائه می دهند. به میزبانی اندرو چانگ از تیم ملی برگزار شد. 44:27

همه گیری ، که به طور نامتناسبی بر روی افراد معلول و بیماری های مزمن تأثیر می گذارد ، همه این نگرانی ها را افزایش می دهد. بسیاری از کارشناسان و سازمان بهداشت جهانی درباره تأثیر مخرب تنهایی ، انزوای اجتماعی و کاهش مراقبت از افراد مسن و افراد آسیب پذیر دیگر در طی COVID-19 در سلامت روان هشدار داده اند. ستوان سابق انتاریو ، دیوید اونلی و همکارانش در اظهارنظر اخیر گزارش دادند که پریشانی مالی ، تنهایی و انزوا در بین افراد معلول ، برخی را وادار به درخواست MAID کرده است.

ارائه یک آزمایش اجتماعی با گسترش MAID در هنگام آسیب پذیری بیشتر از هر زمان دیگر ، سیاستگذاری تدریجی نیست – بلکه بی پروا است. با تمایل به پذیرش برخی که می خواهند زمان و نحوه مرگ خود را کنترل کنند ، دیگران را در معرض خطر مرگ زودرس قرار می دهد.

اعضای پارلمان باید خطرات تبعیض آمیز مرتبط با گسترش MAID را جدی بگیرند. زمینه همه گیر تأیید می کند که چگونه به جای کاهش آنها ، باید محافظات مربوط به افراد دارای معلولیت و شرایط مزمن را تقویت کنیم. حداقل ، پارلمان باید بر یک شرط صریح تأکید کند که ابتدا همه گزینه های معقول در دسترس قرار گرفته و امتحان شود.

به جای اینکه دولت ، تعداد جلسات کمیته پارلمانی درباره چنین موضوعی مهم را کاهش دهد ، مجلس باید وقت بگذارد تا چگونگی انطباق بهتر لایحه جدید با استانداردهای حقوق بشر را بررسی کند. این کشور نباید بپذیرد که به دلیل عدم تجدیدنظر در اعتراض به تصمیم ترخون ، توسط مهلت تعیین شده توسط خود دولت ربوده شود.


Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>